...The Dark Memories...

 

คุณเคยรู้สึกบ้างไหมว่าโลกนี้มันช่างน่าเบื่อหน่าย?

            ทำไมมนุษย์เกือบๆจะทุกคนบนโลกนี้ต้องคอยเอาแต่ทำอะไรซ้ำไปซ้ำมาเรื่อยไปในทุกๆวัน   ใช่ว่าเราจะไม่เบื่อมัน แต่เราก็ยังคงทำมันต่อราวกับเกิดมาเพื่อทำเช่นนี้

            ผมเอง ก็เป็นแค่นักเรียนม.ปลายธรรมดาๆคนหนึ่งที่มีนิสัยเฉื่อยชา ในแววตามีแต่ความเบื่อหน่าย ผมคิดว่านั่นอาจเป็นเพราะสังคมที่แวดล้อมรอบตัวผม ทำให้ผมมีลักษณะนิสัยแบบนี้ก็ได้ ครอบครัวผมก็มีฐานะปานกลาง ก็ค่อนไปทางดีเลยล่ะ แต่ก็นั่นแหละ รวมๆแล้วครอบครัวและตัวผมก็โคตรธรรมดา...

            เริ่มกันตั้งแต่เช้า ผมจะถูกปลุกขึ้นมาด้วยเสียงเรียกของแม่ซ้ำไปซ้ำมา(แถมยังเกรี้ยวกราดขึ้นทุกที) ผมจึงจำต้องแบกร่างกายที่เต็มไปด้วยพิษความง่วงเข้าห้องน้ำเพื่อไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย แล้วพอได้เวลาก็ต้องขึ้นรถสีเขียวแก่ๆที่มีชื่อของกรมสังกัดรัฐที่พ่อผมทำงานอยู่แปะตรงข้างรถ เพื่อไปโรงเรียน

            ใช่!โรงเรียน!สิ่งที่ทรมาณใจเด็กวัยรุ่นบนมนุษย์โลกหลายคน(แปลกดีที่เด็กบางคนก็ชอบและกระตือรือร้นอยากจะไปกันนัก) ทั้งๆที่ผมก็รู้สึกแค่ว่านี่คืออีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้ชีวิตผมหมุนซ้ำไปซ้ำมาราวกับวัฏจักรที่ไม่มีวันจบสิ้น เรียนวันละแปดคาบ โรงอาหารก็เดิมๆ และทุกอย่างกำหนดด้วยเสียงกริ่งที่ดังกังวานไปทั่วโรงเรียน ซ้ำไปมาทุกๆวัน

            และที่สำคัญที่สุดผมค่อนข้างจะหน่ายใจจริงๆคือการจราจรของกรุงเทพฯ ที่ติดนรก ยิ่งช่วงเวลาเลิกงาน หรือโกลเด้นไทม์อะไรนั่นแหละ ยิ่งกว่ารังผึ้ง ผมต้องทนนั่งหลับแล้วหลับอีกบนรถโดยสารสาธารณะหมายเลขเดิมที่จะพาผมไปส่งถึงบ้านได้

            ถึงแม้ในปัจจุบันจะมีไอ้ที่เรียกว่ารถไฟฟ้า ที่มีข้อดีสุดๆคือการประหยัดเวลาและไม่ทำให้คุณเจอกับรถติด แต่หากคุณต้องการขึ้นในช่วงเลิกงาน ก็ต้องมาเจอคนเยอะมหาศาลยืนเบียดกันแทบตาย ไม่ค่อยต่างจากใช้รถ เพียงแค่ว่าคุณจะได้รสสัมผัสแนบแน่นเท่านั้นเอง

            ความจริงแล้วทั้งชีวิตผมก็คงบ่นไม่หมดกับไอ้เรื่องห่วยแตกพวกนี้ ทุกคนรู้ซึ้งมันดีทั้งนั้น บางคนก็ชินชา หรือบางคนพยายามจะสนุกไปกับมัน ซึ่งทำได้ยากเสียเหลือเกิน

            ผมไม่เข้าใจว่าทำไมชีวิตมนุษย์เหมือนวัฏจักรอะไรสักอย่างที่ไม่มีวันจบสิ้นจนกว่าเวลาชีวิตจะหมด มันไม่มีอะไรที่มากกว่านี้แล้วหรือ ? อะไรที่นอกจากเรื่องซิมเปิ้ลพวกนี้ แปลกดีที่คนเราไม่ชอบมันแต่ก็ต้องทำมันต่อไป ต่อไปเรื่อยๆ แต่ไอ้การมาขบคิดเรื่องไร้สาระพรรค์นี้อาจมีแต่ผมก็ได้ล่ะมั้ง

            ผม  คนที่ถูกโลกทำให้หัวใจเต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายไร้ที่สิ้นสุด

                                                                                                                                                                    FIN.

 อาจจะอ่านยากอยู่สักหน่อย 55      ขอโทษด้วยเน้อ  

 ประมาณนี้ หลังๆมาไม่ค่อยได้คิดได้เขียนอะไรสักเท่าไหร่ก็เลยลองเขียนเล่นๆดู 

edit @ 3 Nov 2011 23:36:13 by Psy-chO